auke de vries

The Super Rope Solution

2011-07-18T16:14:00.000-07:00

Afgelopen maand heb ik mijn examenfilm "The Super Rope Solution" afgemaakt neem een kijkje op thesuperropesolution.com voor meer info

Groeten, Auke de Vries

filmpje

2010-03-17T17:34:00.001-07:00

concept staat nu allemaal vast ben nu heftig bezig met het afmaken van de productie

2010-03-08T01:02:00.000-08:00

concept aangepast

2010-03-01T03:15:00.000-08:00

Nnaar aanleiding van opmerkingen van de docenten vorige week ben ik de testjes uit de vorige blog gaan maken om te kijken hoe en of het videomappen kan. Daarnaast ben ik afgelopen week nagegaan wat ik nou eigenlijk wil deze periode. Waar liggen mijn intresses.

Ik kwam op twee dingen uit:
- Videomapping, de vertekening van het perspectief spreekt mij aan.
- Herhaling, als er iets is wat typerend is voor mijn werk is het, het gebruik van herhaling

Beide elementen heb ik de eerste les en blog genoemd. Met beide elementen wil ik dus aan de slag gaan. Ik had de testjes gedaan met videomapping en heb gezien dat het gewoon mogelijk is. Dus dat gedeelte moest lukken. Ook wilde ik er op een of andere manier herhaling in verwerken. Een logische gedachte is het gebruik van herhaling in het videomappen.

Om te bedenken wat ik daad werkelijk wilde videomappen, ben ik gaan kijken wat ik met de buurt kan doen. Toevallig heb ik in de propedeuse al eerder onderzoek gedaan naar de pasbaan, de straat waar de bakstenen muur zich bevind. Toen ik voor het eerst in de pasbaan was, twee jaar geleden, was het grafisch museum in aanbouw. Bovendien werd er die zelfde dag door mij en de andere mensen die ook de pasbaan onderzochten koeienschedels uit de grond gehaald. Die eerste dag had ik dus het idee dat deze straat een frisse straat was met veel verandering en veel verhalen. In een later stadium van dit onderzoek, wilden we contact zoeken met de bewoners. Maar 50% was niet aanwezig en 49% wilde ons niet spreken. uiteindelijk was er een vriendelijke man die ons binnen liet en ons vertelde dat de straat helemaal niet zo'n frisse veranderlijke straat was als wij dachten. Hij had geen geen contact met iemand uit de buurt, en hij woonde er bijna langer dan iedereen. Hij vond de buurt ongezellig en saai. Volgens hem was er maar weinig contact tussen de buurtbewoners onderling en ging iedereen op in het ritme van de dag.

De conclusie die we uit ons onderzoek trokken was dat de buurt in eerste instatie fris en veranderlijk leek, maar later na goed onderzoek een saai straatje bleek te zijn die vastgeroest was in het ritme van de dag.

Deze ervaring wil ik nu in mijn projectie stoppen. Ik heb eerder een animatie over een fabriek gemaakt en toevalligerewijs heb ik deze getest op mijn virtuele muur. Ik kwam met het idee om een fabriek te maken die zich op de muur bevind die in eerste instantie fris en veranderlijk lijkt. Die de kijker nieuwsgierig maakt naar wat er gemaakt wordt in de fabriek, maar na een tijdje kom je erachter dat er niets gemaakt wordt en dat het een eindeloze herhaling is van dezelfde handelingen zonder enig resultaat.

Ik heb een aantal schetsen gemaakt

Toen ben ik gaan testen maya, waar ik redelijk tevreden over ben.

een nieuwe post

2010-02-27T15:54:00.000-08:00

afgelopen maandag werden de concepten gepresenteerd, zo ook die van mij. Docenten waren, zacht gezegd, niet onder de indruk. Ik weet niet in welke mate mijn 'slechtgestelde animatiekwaliteiten' en mijn les-aanwezigheid een rol gespeeld hebben, maar ik deel de mening dat mijn concept niet sterk was. Ik zou meer met videomapping kunnen doen. Ook was er kritiek op mij als persoon die veel te snel opgeeft en niks probeerd en nergens tijd in stopt. Ik kan mij voorstellen dat iemand van mij zo'n beeld heeft na mijn baggerpresentatie, maar snel opgeven is niet de juiste woordkeus. Ik had het beeld dat er op de locaties meer voorwerk gedaan was, en met dat beeld heb ik mijn eerste ideeen bedacht, toen dat beeld veranderde zijn mijn ideeen ook wat veranderd.

Aanvankelijk wilde ik in een vroeg stadium precies weten welk gedeelte van de muur op welke manier belicht zou worden met de projectie, zodat ik met die informatie wat gerichtere testjes kon maken, en een preciesere animatie zou kunnen maken die de illusie groter zou kunnen maken. Helaas is een aantal keer het testen niet doorgegaan waardoor het vroege stadium gepasseerd is. Dit betekend dat ik wellicht minder precies kan werken wat overigens niet negatief hoeft te zijn.

Ik ben op het moment bezig met het maken van verschillende testjes van videomapping, ik heb maya gebruikt als 3d programma en plaats het filmpje op een foto van de muur, zo probeer ik het resultaat te simuleren. Ik ben met de resultaten nog niet geheel tevreden, maar ik er meer mee proberen en moet nog even kijken hoe ik meer inhoud in de opdracht gooi.

een aantal testjes die ik heb gedaan

2010-02-22T01:11:00.000-08:00

geachte bloglezertjes

Intussen heb ik nog wat meer atelieronderzoek gedaan naar een mogelijk concept voor de pixels en plaatsen minor. Ik stuitte echter nog wel op een mogelijk probleem die ik nog niet eerder tegen was gekomen. Ik ben in de afgelopen week toevallig een aantal projecties tegen gekomen in de openbare ruimte. Bij alledrie de projecties was er sprake van te veel licht in de omgeving, ondanks dat het donker was. Doordat er te veel licht was waren details niet zichtbaar. De makers van het digitale beeld hadden daar rekening mee gehouden en gebruikte daarom een heel hoog contrast omdat anders de vormen en letters niet goed zichtbaar waren. Omdat we elke week beloofd kregen dat we de projectors gingen testen en tot nu toe nog niet gedaan hebben, heb ik zelf even een digitaal testje gemaakt. Hier het resultaat:

Mijn idee nu is om foto's te maken in de directe omgeving van de muur waarop ik ga projecteren en die foto's de animeren, zodat een rythmisch geheel wordt. Ik hoop dat ik daardoor mensen wat anders naar de omgeving kan laten kijken. Dat mensen dan niet alleen maar naar een gebouw kijken en denken: studentenflat, bank, ruitjeshuis. Maar dat ze naar de vormen en de onvolkomenheden gaan kijken. De excacte uitvoering weet ik nog niet, maar ik ben er vrij zeker van dat ik deze richting op wil.

groeten,

auke

Minor Pixels en Plaatsen

2010-02-12T01:11:00.000-08:00

Het is zoals altijd weer een tijd geleden dat ik iets op mijn blog gezet heb. Ik heb intussen weer 2 andere films en allerlei andere dingen gedaan. Daarvoor verwijs ik op dit moment alle zeldzame bloglezers door naar mijn website http://www.grabbelfant.nl. Want nu wil ik het hebben over de minor waar ik midden in zit.

Ik ben nu al 4 weken bezig met de minor. Ik heb al het één en ander opgeschreven in mijn dummie over mijn werkproces. Ik ga in deze blog post even samenvatten wat ik in die 4 weken heb gedaan, wat ik nu in mijn hoofd heb, en wat ik daarmee wil gaan doen.

Week 3

We kregen de opdracht in deze week. De opdracht is om in een videokunstwerk te maken om later te projecteren in de openbare ruimte tijdens het filmfstival in Breda. Deze informatie staat op avans.nl over de minor:

Doel

In deze minor bestudeer je samen met de auteur het boek PIXELS en PLAATSEN, en maak je een audiovisueel kunstwerk dat wordt gepresenteerd op Internationaal Film Festival Breda.

Inhoud

Op Times Square in New York is sinds 2001 een scherm dat een minuut per uur is gewijd aan videokunst. Van 2002 tot 2007 was er elke nazomer Cineboards: videokunst op het Rotterdamse Schouwburgplein. Op de Amsterdamse Zuidas is in 2007 een groot scherm verrezen waarop permanent en 18 uur per dag videokunst wordt getoond. Het MoMA in New York transformeerde in 2007 in een grote openlucht video-installatie.

In januari 2010 verschijnt het boek PIXELS en PLAATSEN van Catrien Schreuder. Dit boek over videokunst in de openbare ruimte is geschreven op initiatief van Noud Heerkens, initiator en organisator van Cineboards. In PIXELS en PLAATSEN plaatst Catrien Schreuder dit relatief nieuwe fenomeen in een kunsthistorische context, gaat zij in op de specifieke beeldtaal, en legt ze relaties met architectuur en de betekenis van videokunst voor het alledaagse leven.

Het boek vormt het uitgangspunt van deze meer theoretisch gerichte minor. Catrien Schreuder is als gastdocent betrokken bij de minor en zal in hoor- en werkcolleges uitvoerig ingaan op het onderwerp en ook studenten aanzetten tot verder onderzoek. Concreet gaat zij in op vragen als: worden steden en gebouwen, bus en trein door toekomstige ontwikkelingen de nieuwe dragers van reclame, informatie en kunst? Laat bewegend beeld in de openbare ruimte zich definiëren als een verlengstuk van de cinema of videokunst, of bedient het zich van een eigen beeldtaal?

Het maken van ‘bewegend beeld’ is door de eenvoudige video-apparatuur niet meer voorbehouden aan specialisten zoals videokunstenaars en filmmakers. Ook fotografen, animatoren, architecten, grafici en illustratoren maken films die vertoond worden in de openbare ruim te. Allen gebruiken zij het bewegend beeld om vorm te geven aan hun observatie, verhaal of betoog.

Studenten maken onder begeleiding van Thomas Bakker en Noud Heerkens een videowerk of -installatie voor de openbare ruimte. Voor de presentatie gaat AKV|St.Joost dit jaar een samenwerking aan met het Internationaal Film Festival Breda. Tijdens dit festival worden de videowerken gepresenteerd.

De werken worden in ruimtes geplaatst die van te voren zijn bepaald door de docenten. En er zal niet met geluid worden gewerkt. Elk werk komt één dag op één plaat tentoongesteld.

Er zijn een aantal werken waar ik meteen aan moest denken bij deze opdracht. De richting van die werken zou ik best op willen gaan.

Projecties op een gebouw alsof de architectuur tot leven komt.

Animatie gemaakt in de 2e periode van dit jaar. Dit is in feite ook een kunstwerk in een soort van openbare ruimte. Alleen is het geanimeerd kun je het dus niet daadwerkelijk zien in de openbare ruimte.

Week 4
We zijn naar de Amsterdam geweest voor een excursie met betrekking tot videokunst in de openbare ruimte. waWe kregen een presentatie van Sandra Fauconnier over de geschiedenis van nieuwe mediakunst. Vervolgens gingen we gezamenlijk naar de Zuidas om het grote scherm daar te bekijken. Hier kregen we een toelichting op de activiteiten van Stichting Virtueel Museum Zuidas en op de keuzes en de dilemma's van de curator van het scherm. We moesten daar gaan kijken hoe mensen op het scherm reageerden en wat voor rol zo'n scherm heeft in het stadsbeeld.

Het was heel interessant. Je zag mensen soms opkijken, maar dat viel ook nog mee. De meeste mensen die er lopen zijn blijkbaar gewend dat er een scherm staat en gekke filmpjes afspeelt. Ze besteden er nauwelijks aandacht aan. Ik heb niemand gezien die echt naar het beeldscherm aan het kijken was vol van intresse. Maar het was ook koud en dat kan ook een rol gespeeld hebben. Want dan blijf je niet staan, want dan vries je vast.

Wat ik echt uit de excursie kon halen was dat het moeilijk is om de aandacht van mensen op jou scherm te houden. Dit is toch iets wat ik zou willen anders kun je net zo goed in een verlaten bos in siberie een pracht van een videokunstwerk laten zien. Dat zou toch sneu zijn want dan ziet niemand het werk waar je een heleboel tijd in gestopt hebt.

Wat ik dus wil is die aandacht van mensen vasthouden. Ik kwam ook al snel tot de conclusie dat er 3 manieren zijn.

- Mensen nieuwsgierig maken door te shockeren
- Mensen nieuwsgierig maken doordat ze zich aangesproken voelen
- Mensen dwingen

De eerste optie is niet echt mijn ding. Ik ben niet echt van het shockeren. De tweede is de richting die ik het liefst op zou willen gaan. De derde is een beetje eng.

Ik wil dus dat de mensen zich aangesproken voelen. Dat wil ik doen doordat ze zien dat het kunstwerk dat vertoond wordt speciaal gemaakt is voor de plaats waar het vertoont wordt. Het nadeel en het voordeel van reclame is dat het in een grote oplage over een grote hoeveelheid media verspreidt wordt. Nadelig hieraan is dat het onpersoonlijk voelt voor de plek. Wat ik met mijn videokunstwerk dus wil doen is de mensen te laten zien dat het kunstwerk thuis hoort op de plek waar het vertoont wordt. Ik hoop dat mensen die op die plek lopen en zien dat het kunstwerk ook gebaseerd is op die plek, dat mensen zich dan aangesproken voelen.

Videomapping is daar een goed voorbeeld van

Week 5

In deze week zijn we gaan kijken naar de locaties op zich. Niet alles stond helemaal vast, maar er zaten zeker leuke locaties tussen. Er zijn niet echt grote projecties mogelijk. Dit komt omdat er niet genoeg afstand is en de projectors zijn waarschijnlijk niet goed genoeg. Het liefst wil ik één van de drie laatste locaties vlakbij het grafisch museum. Het allerliefst zou ik de bakstenen muur willen hebben. Welke plaats je toegewezen krijgt is vooralsnog niet besloten en ook niet heel erg duidelijk.

Hier zijn foto's van de locaties

Week 6
We hebben nog steeds geen plek toegewezen gekregen, ik wil specifiek iets met de plek van projectie doen, maar dat wordt nu iets moeilijker. De projectie hebben we ook nog niet getest, en omdat de techniek van AntiVJ en andere videomappers vrij ingewikkeld is en veel testen nodig zijn ga ik denk ik niet iets doen met video mapping. Ik wil de omgeving fotograferen of filmen en er iets mee doen waardoor het tot leven komt of juist heel vervremend werkt.

Ik heb een aantal filmpjes gevonden waarbij het concept van tot leven komen van een omgeving of vervreemding, al gedaan is.

getekende animatie van gebouwen als karakters

3d animatie van een stad vol gebouwen die langzaam heel grafisch opgebouwd wordt

vervremende animatie in after effects gedaan

Dit zijn twee testjes die ik gemaakt heb. Ik wilde toen kijken of videomapping te combineren is met andere footage. Ik denk dat ik toch helemaal van dat videomapping idee af moet stappen, en vooral dingen in de omgeving moet plaatsen of aanpassen met animatie.

Ik zal hierna even een post plaatsen met allerlei schetsen die ik gemaakt heb.

Planning

Dit is de planning die ons van te voren gegeven is

Traject/activiteitenplanning
Week1,2,3: onderzoek en ideeontwikkeling
Week 4: conceptpresentatie
Week 5,6,7,8: theoretische verdieping en uitvoering concept
Week 8: presentatie essay, videowerkstuk, procesverslag

Ik maak snel een eige nieuwe meer ingevulde planning, maar dat is afhankelijk van welke locatie het wordt.

Wees gevreesd! Het einde nadert!

2009-06-09T00:53:00.000-07:00

Een nieuwe blog van Auke de Vries

Hooggeachte bloglezertjes

Hoogstwaarschijnlijk is dit de laatste blog betreffende de maya opdracht van de laatste periode van het tweede jaar. Ik houd het simpel. Ik begin met vertellen hoe het gaat bij mijn karakteropdracht. En daarna zal ik vertellen hoe het gaat met de opdracht van de omgeving. Aan het eind zal ik nog even vertellen wat mijn planning is voor de laatste dagen.

Mijn lieve brandpaal
Ik had al vrij vroeg een modeltje gemaakt voor de karakteropdracht. Het was toen een vlug ideetje. Ik liet hem toen springen. Nu heb ik echter een veel gedetaileerder modeltje gemaakt die ook veel mooier is. Ik heb afgelopen week vooral aan de brandpaal gezeten. Ik heb naast enkele kleine veranderingen vooral aanpassingen aan zijn gezicht. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen
om geen ogen of mond in het gezicht te plaatsen. Hierdoor verplicht ik mezelf om meer met het gehele lichaam duidelijk te maken. Dit lijkt me wel interessant. Ik heb er skelet ingezet, en ben erachter gekomen dat het een hoop werk is om alles een beetje kloppend te krijgen. Wat ik er vooral van geleerd is, is dat de volgorde waarin je dingen doet erg belangrijk is. Als je bepaalde dingen gedaan hebt, zoals het samenvoegen van het skelet en het figuurtje, kun je dat moeilijk ongedaan maken zonder dat de aanpassingen die later gemaakt zijn volledig verloren zijn.

Ik heb ook een tijdje gezeten aan het toevoegen van conrols, handvatten die het makelijker maken om een karakter te
animeren. Hierbij had ik veel aan de tutorials die ik afgelopen weken langzaam van het internet "geleend" heb. in dit paketje tutorials staan nog veel meer
handige tips, maar dat is nu even te veel om allemaal te snappen. Ik heb voor mijn karakter al een heel verhaaltje in mijn hoofd zitten. Een simpel verhaaltje waar niet te veel poespas voor nodig is.

"De brandpaal staat slaperig aan de kant van de weg. Plotseling ziet hij rechts van zich een brand. Hij springt snel naar de brand toe, maar onderweg ziet hij een brandweerauto die hem langzaam wil passeren. Dit pikt hij niet, en hij begint harder te rennen. Hij ziet een skateboard en hij gaat daarop verder. Uiteindelijk spuit hij op het wegdek, waardoor de brandwe
erauto uitglijdt. Doordat de brandweerauto is uitgeschakelt kan hij rustig het brandje blussen. Aan het eind ziet hij dat achter zich de hele stad in brand staat door de brandweerauto die hij onklaar heeft gemaakt."

Hier is een youtubefilmpje van mijn br
andpaal in actie, met een gekke camerabeweging erachteraan.

De fabriek
Met de fabriek gaat het ook een lekker gangetje, het enige nadeel is, dat dat gangetje een behoorlijk lang gangetje is. Ik ben hoogstwaarschijnlijk over de helft, maar er moet nog een hele hoop gedaan worden. Ik heb weer een aantal onderdelen van de fabriek afgerond. Ik heb het deel waar het tandwiel eraf valt en het deel waar het tandwiel weer gemaakt wordt. Qua machines ben ik nu ongeveer klaar. Ik moet alleen nog zorgen dat alles goed bij elkaar komt. En dat het duidelijk wordt dat het een grote machine is die zichzelf in stand houd. Ik hoop vandaag en morgen te zorgen dat alles in één scene staat en verbonden is met elkaar. Ik ga de losse fabrieksonderdelen verbinden met een stel
sel van verticaal georienteerde pijpen. en verbindingsstukken. Ik wil ook nog proberen om de doosjes die loskomen door het grote deffect door de hele fabriek heen te laten gaan door middel van zwaartekracht. Aan het eind is wordt het tandwiel met een grijparm weer terug op zijn plaats gebracht. Ik heb al aardig in mijn hoofd, hoe ik alles in beeld ga brengen. Er zal binnen de enorme scene wel het één en ander gesmokkeld worden met tijd en met loopjes.

Hier is het onderdeel van de fabriek dat tandwielen maak
t

Plannen (en eventuele noodplannen)
Ik heb grootse plannen, maar de vraag is of het allemaal mogelijk is. Tot nu toe is mijn rendertijd niet zo vaak te hoog geweest. Het is de vraag of bij de fabriekscene waar alle onderdelen inzitten, de rendertijd ook nog laag blijft. Mijn karakter is zonder achtergrond ook vrij snel te renderen. Ik probeer eerst de fabriek helemaal in elkaar te zetten, en dat filmpje af te maken, als ik dan nog genoeg tijd over heb, ga ik het verhaaltje van m'n brand
paal uitwerken. Als ik weinig tijd over heb, maak ik een kleine karakteranimatie, en wellicht later het verhaaltje. En nu ga ik weer modelen en animeren en renderen, zodat een volgende blog mijn eindprojecten te zien zijn.

Gegroet lieve bloglezertjes,

Auke

Auke de Vries

maya is even too busy with renderen, just vermaak yourzelf

2009-05-22T02:21:00.000-07:00

Ik ben al een stukje verder met mijn brandkraan en met mijn fabriek, maar vooral dat laatste.

Brandkraan

Ik ben van plan om de brandkraan te kiezen als mijn definitieve karakter voor de karakteropdracht, maar ik ben wel bezig om een nieuwe model voor dit karakter te maken. Ik heb voor de les van Paul alvast een modelletje van karton gemaakt. Hier is een heroisch gephotoshopte collage. Ik weet nog niet helemaal zeker of ik er ogen op ga doen of niet, omdat ik nog niet volledig op de hoogte ben van de mogelijkheden in maya.

Fabriek

Voor Maartens les heb ik al een groot gedeelte van het geheel geanimeerd. Ik heb het concept ook iets uitgewerkt. Ik ga een fabriek maken die zich zelf in stand houdt/repareert. Het filmpje begint met een tandwiel van de fabriek die kapo

t gaat en naar bened

en valt, vervolgens gaat de camera langzaam naar beneden, en ontdek je wat

de fabriek aan het maken is, aan het eind blijkt dat de fabriek een nieuw tandwiel aan het maken is en die op de plaats van het missende tandwiel plaatst. De omgeving bestaat voornamelijk uit verticaal georienteerde buizenstelsels, en horziontaal georienteerde lopende banden. Aan alle kanten is het onduidelijk waar de lopende banden en buizen eindigen. Hier is de concept art die ik voor deze omgeving gemaakt heb met photoshop

En hier zijn twee gemodelde en geanimeerde onderdelen van de fabriek

filmanalyse stuttgart

2009-05-12T16:13:00.000-07:00

Dag zeldzame bloglezertjes, hier is mijn filmanalyse over stuttgart

Afgelopen week, ben ook naar Stuttgart geweest. Ik heb een heleboel verschillende filmpjes gezien. Hele goede hele en hele slechte. Simpele en ingewikkelde. Ook verbaasde ik mij over de hoeveel verschillende handschriften ik in de animatiestijl mogelijk waren. Ik heb er zoals waarschijnlijk de meeste bezoekers enorm veel inspiratie vandaan meegenomen. Ook begint er als je een reeks goede filmpjes achter elkaar ziet, een gevoel te borrelen dat zegt: beter worden, beter worden beter worden!!! Ik kreeg door dat er toch een heleboel goede animatoren rondlopen op deze vriendelijke aardbol en dat ik wanneer ik maar half zo goed wil worden toch een heleboel tijd in moet steken. Dat wist ik van te voren ook wel, maar op een bepaalde manier stimuleerde dat wel.

Ik zal beginnen met het bespreken van de een van de beste films die ik gezien heb, vervolgens is het de beurt van de slechtste, en ik sluit af met hoe ik een film van mij in het festival zou willen zien. Het is wat jammer dat we achteraf pas de opdracht mee kregen om twee filmpjes te bespreken, want dan had ik waarschijnlijk wat aantekeningen gemaakt tijdens het kijken van de films (al heb ik daar een hekel aan, omdat ik dan elementen van de films kan missen). Omdat ik dit niet gedaan heb en omdat maar weinig filmpjes van het festival op internet te kijken zijn, kan mijn beschrijving van de filmpjes af en toe wat incompleet zijn.

Monsieur Cok

Ik weet van de meeste films niet helemaal meer hoe ze eindigen, dit komt natuurlijk omdat ik ze maar één keer gezien hebt, en als je 25 animaties op een dag ziet, ga je wel eens dingen door elkaar halen en vergeten. Er waren een heleboel echt goede films. Ik vond er niet eentje uitgesproken de beste, dus ik heb gewoon een van de beste gekozen. Monsieur Cok. Een goede film. Inhoudelijk gezien is het zeker goed. Het thema sprak me wel aan. Het gaat over de telkens mechanisatie van een fabriek een een narcistische baas. Ik hou wel een beetje van een film die de slechte aard van een mens laat zien. Het gaat dus over Monsieur Cok, de baas van een bommenfabriek. Deze baas is een beetje een kinderlijk eivormig mannetje dat alleen maar aan zichzelf denkt. Cok vervangt op een gegeven moment vanwege zijn zucht naar efficiëntie al zijn werknemers voor robots. Uiteindelijk worden zijn werknemers ook verwerkt in de bommen die de fabriek maakt. Eén werknemer neemt het tegen hem op. En hoe het afloopt ben ik een beetje vergeten. Het verhaal wordt zover ik weet heel goed verteld. Er zit weinig verwarring in. Het mooiste aan de film vond ik de techniek. Het was een cut-outfilm, en niet zomaar één. Het bestond uit geweldige 2D tekeningen, maar ook uit foto’s van 3d sculpturen. De tekeningen waren zo echt dat je niet kon zien of het een sculptuur of een tekening was. Dit alles was op een cartoonachtige manier getekend, gesculptuurd en geanimeerd. Het leek soms wel een 3D animatie, maar dat komt doordat het verschuiven van verschillende dieptelagen. Het was al met al een mooie film. Ik hoop dat ik hem ergens nog een keertje terug zie

Fishing with Spinoza

Bij een aantal films zat ik mijzelf soms af te vragen waarom ik naar deze film zat te kijken en niet gewoon een lekker ijsje op het terras zat te eten. Bij Kijk-Wij-Doen-Ook-Aan-Kunst-Dus-Wij-Gaan-Lekker-Flitsende-Epilepsie-Filmpjes-Maken-Die-Gaan-Over-Een-Bepaald-Vaag-Idee-En-Wat-Totaal-Niet-Overkomt-Filmpjes kijk ik sowieso weg. Maar bij ‘Fishing with Spinoza’ kreeg ik gewoon spontaan plaatsvervangende schaamte. De Stijl vond ik wel okay en ik hou ook wel een beetje van absurde humor. Maar ‘Fishing with Spinoza’ ging werkelijk waar nergens over, de kadrering sloot daar keurig op aan: ging ook nergens over. En het allerergste was de timing. Als alle stiltes ongeveer 20 keer minder waren, dan was had ik misschien één keer minder gezucht en gekreund. Het was echt verschrikkelijk. Ik kreeg medelijden met de maker toen ik dit keek. Ik vroeg en vraag me nog steeds af hoe je toch over zulke slechte timing heen kan kijken. Het geluid was trouwens ook niet lekker gemixt. Ik was verbijsterd dat zoiets het filmfestival kon halen. Dat er mensen zijn die zweef-teef-filmpjes leuk vinden, kan ik nog ergens begrijpen, maar liefhebbers van dit verklaar ik nog gekker dan Frans-Bauwer-fans.

Ik in de studentencompetitie

Allereerst moet ik zeggen dat het een moeilijke vraagstelling is. Wanneer je precies weet wat je ding is en wat niet, kan ik me voorstellen dat het een stuk makkelijker is om te zeggen welke film jij je voorstelt als jouw eigen inzending op een studentencompetitie. Tot nu toe heb ik bij het maken van de animatiefilms in verschillende technieken, nog niet echt één gehad waarvan ik denk, dat wil ik totaal niet doen. Al neig ik meer naar 2D en misschien 3D. Misschien een beetje zoals de ‘Monsieur Cok’ manier. Ik denk dat mijn filmpje een beetje een filmpje wordt met droge humor, want die kant schiet ik vrijwel altijd op. Ik zie een filmpje voor mij dat verhaaltechnisch wel goed in elkaar zit, niet dat dat nu altijd lukt, maar ik hoop dat ik dat uiteindelijk wel een beetje onder de knie krijg. Ik hoop ook dat het geluid in orde zou komen. Ik denk dat ik met behulp van familie al een aardig eindje zou kunnen komen.

Dankjewel voor het lezen!

periode 4

2009-05-12T04:29:00.000-07:00

Lieve bloglezers, bloglezeressen en christoffel.

Ik geloof dat het een beetje de bedoeling was om je blog bij te houden rond de opdrachten van periode 4. Dus ach, laat ik dat ook gewoon maar doen. Allereerst ga ik kort de omgevings-opdracht bespreken, vervolgens ga ik kort de karakter-opdracht bespreken. Als laatste zal ik nog kort even vertellen wat ik allemaal heb uitgespookt in stuttgart

Omgevings-opdracht
Ik geloof dat we bijna halverwege de opdrachten zijn, bij deze opdracht moet je een omgeving modelen en zonder karakters een animatie maken. Het doel van deze opdracht is vooral expirimenteren met bijvoorbeeld licht geluid en texturen. Ik ben bezig met een een fabriek. Deze fabriek bestaat uit pijplijnen en lopende banden die van boven naar beneden gaan. Het idee is dat het een beetje in een zwarte leegte staat, en dat het eeuwig doorgaat. Hoe ik de animatie laat lopen is nog niet helemaal zeker, maar ik denk dat de kijker eerst ziet hoe een onderdeel van de fabriek kapot gaat en valt. Deze valt in een pijplijn, en dit volgen we tot het terecht komt op de lopende band. Dan komt het uiteindelijk beneden aan weer op de plek waar het kapot ging. Omdat de bovenkant hetzelfde is als boven, krijg je gelijk het idee dat het eeuwig door gaat.
Hier is een testje met een lopende band

Karakter-opdracht.
Met de karakteropdracht moeten we een karakter animeren. We zijn nu vooral bezig met het leren hoe je een karakter animeert. Het modelen, riggen, ik hoop binnenkort ook de hendels. Ik heb wel een snel proefje gedaan met een karakter dat ik mogelijk ga kiezen:
mijn geweldige brandkraan

Stuttgart.
Ik ben vorige week naar stuttgart geweest. Ik heb een boel filmpjes gekeken. Dat was leuk en ik heb er veel inspiratie mee opgedaan. Wellicht zet ik de opdracht die ik heb gekregen over het beoordelen van twee filmpjes binnenkort ook wel op deze blog.

Dank u voor het lezen van deze uiterst interessante blog. Voor huis-aan-huis-bladen of voor huwelijksaanzoeken, kunt u altijd bellen naar een denkbeeldig telefoonnummer

Kus

drie periodes animatie

2009-04-16T12:54:00.000-07:00

Ik leef nog! Is het heus? Even knijpen... Au! Ja ik leef nog!

Ja Ik heb iets van negen maanden niets van mij laten horen, dus het is weet tijd voor mijn negenmaandelijkse Blog-Update! Want er kan heel veel gebeuren in precies negen maanden, maar helaas, weer niemand zwanger gemaakt. Wel heb ik nieuwe schoenen gekocht en de appelsap was in de bonus.Maar ik heb me voorgenomen deze blog te maken voor mijn studievoortgang, want daar had onze vorige studieloopbaanbegeleider toch ernstig op gewezen.

Er zijn drie periode's voorbij gegaan. Ik zal per periode vertellen wat ik gedaan heb (de opdracht en mijn invulling). En ik zal hier en daar wat testjes en eindprojecten weergeven. Daarna zal ik er een beetje op los gaan reflecteren.

Periode 1 Tekenfilm

De opdracht van deze periode was: Maak een animatiefilm! De enige beperking die gegeven was, was dat er interactie moest zijn tussen twee karakters. Ik heb uiteindelijk maar één karakter genomen, maar dit mocht ook. Uiteindelijk koos ik er voor een animatie te maken over een schaap die niet kan slapen. Behalve animatielessen kregen we ook lessen over software en techniek en modeltekenen. Bij software en techniek kregen we lessen over TV Paint, After Effects. Bij modeltekenen moesten we poedelnaakte modellen natekenen.

De eerste periode beviel me wel. Het was heel anders dan wat ik gewend was van de propedeuse. Veel minder zweverig, veel gerichter en gezelliger. Voordat ik aan de kunstacademie begon, had ik al wat geëxpirimenteerd met animatie. Dit was toch weer heel anders. We kregen andere programma's, maar ook het bedenken en uitwerken van een verhaal moest anders gedaan worden. In de propedeuse leer je na te denken over elke keuze die je maakt. Dit komt ook heel erg van pas bij het bedenken van een verhaal en bij het maken van een storyboard. De nieuwe programma's waren ook heel interessant. Wanneer je les krijgt in allerlei nieuwe programma's, zie je dat er nog veel meer mogelijk was dan je daarvoor dacht. Ook de modeltekenlessen waren handig. Je leert kijken, en nu je bezig bent met animatie weet je ook waar naar je moet kijken.

Periode 2 Poppenanimatie

De tweede periode moesten we voor het eerst samenwerken in een groepje van vier mensen en ook voor het eerst animeren in de ruimte, dus minder beeldscherm, meer gepriegel. Ook dit was leuk. We moesten iets doen met de seizoenen. We bedachten verhaaltjes, mijn verhaal werd gekozen. En vervolgens gingen we dingen bouwen en poppetjes in elkaar zetten. Dit duurde langer dan ik had verwacht. Maar het animeren zelf ging weer sneller. Uiteindelijk heb ik de boel aan elkaar gemonteerd. 'Control' was het resultaat. Ook kregen we voor het eerst les in maya, een 3D computer programma. Ik heb enorm veel gevloekt en getiert, maar uiteindelijk is het toch aardig gelukt de basis van de basis onder de knie te krijgen. We moesten een filmgenre kiezen en daar een decor voor uitwerken in 3D. Flauwe droogkloot die ik ben, moest natuurlijk weer het erotische genre kiezen. Pas later werd gezegd dat er ook geanimeerd moest worden. Toch vond ik het animeren van viespeukerij uiterst leerzaam.

Ik had hiervoor wel piepkleine testjes gedaan met kleifiguurtjes en geanimeerd met stoffen beestjes, maar met poppenanimatie had ik heel weinig ervaring. Het was heel anders dan ik gedacht had, weinig klei, meer frame. Er moest vooraf toch veel meer bedacht worden dan ik verwachtte. Het samenwerken bij het maken van een animatie was niet helemaal nieuw voor mij, maar wel op deze manier. Onze taken waren niet helemaal duidelijk verdeeld, toch liep het wel lekker. Wat ik merkte is, dat ik niet graag de eindredactie uit handen geef, als ik niet zeker ben van een beter resultaat. Ik heb alles toch graag op mijn eigen manier, tenzij iemand aantoonbaar een betere manier weet. 3D computer animatie was helemaal nieuw voor mij. Het was even vervelend om in het begin een beetje aan de slag te kunnen, maar uiteindelijk wordt je door je eigen resultaat verbaasd. 3D computer animatie is zeker iets waar ik zeker verder nog dingen mee wil doen.

Periode 3 Minor Character Design

Deze periode was weer een heel andere periode. Maar dit is natuurlijk logisch voor een minor. Eerst even een uitleggen waarom ik deze minor gekozen heb. Deze minor sprak mij het meest aan omdat het ging om een samenwerking met mensen uit een totaal ander land. Dit heb ik nog nooit eerder gedaan. Bovendien leek het me wel interessant om mij meer te gaan verdiepen in 'karakters' van animatie. Andere minors waren ook interessant, maar omdat je nooit zeker weet dat volgend jaar eenzelfde minor gegeven zou worden. De eerste twee weken kregen we wat globale lessen over karakters en verhalen vertellen. Deze lessen vond ik heel erg interessant omdat we bij de normale animatielessen weinig globale informatie krijgen. Daarna kwamen de britten op bezoek, we ontwierpen karakters. We maakten koppels. Ik en Helen gingen een animatie maken. En voordat we het wisten waren de Britten alweer verdwenen naar hun hoofdkwartier, om daar de samenwerking voort te zetten. De samenwerking liep opzich goed, ondanks het feit dat er maar weinig communicatie was. Uiteindelijk hebben we mijn verhaal gekozen, en uitgewerkt. We hebben onze eigen karakters getekend, en ik heb alles gemonteerd en het geluid geregeld. Fishing, een animatie over een eskimo en een gek wezen die allebei vis proberen te vangen, was het resultaat van onze samenwerking.

Het was een leuk project. Het was een hele andere vorm van samenwerken dan wat ik ooit gedaan had. Ik werkte samen met een onbekende, iemand die ik tijdens mijn samenwerking helemaal niet zou zien, en iemand die een hele andere taal sprak. Het leuke van animatie, vooral animatie zonder dat er gepraat wordt, is dat het eigenlijk best universeel is en dat er op gebied van verhaal en verhaalvertelling niet veel verschilt. Ook bij deze samenwerking trok ik de laatste taken naar mezelf toe. Dit omdat ik wist dat Helen niet zo erg bekend was met computerprogramma's en ik van mezelf wist dat ik de klus wel kon klaren.

Reflectie

Waar sta ik nu?

Ik sta hoogstwaarschijnlijk aan het begin van mijn animatiecarière. Ik ben erg benieuwd naar de volgende periode, omdat ik het idee heb dat ik daarna een veel completer beeld heb van wat er kan met animatie en dus ook veel meer kan zeggen wat ik wil. Ik heb nu de meest belangrijke vormen van animatie verkend, tekenfilm, poppenanimatie en 3d computeranimatie. Ik heb het gevoel dat ik nog maar heel erg aan het begin sta van alles. Omdat alles nog nieuw en relatief ondoorzichtig is.

Welke inzichten heb ik verworven?

- Ik ben erachter gekomen dat animatie echt iets voor mij is. Docenten zien dat ik er handigheid in heb, een handigheid die altijd verbeterd kan worden.

- Ook ben ik erachter dat ik vrij goed naar mijn eigen werk kan kijken en kritiek kan geven. Ik zie vaak wat fout is en wat verbeterd kan worden.

- Soms verbeter ik dingen niet uit tijdgebrek, soms uit laksheid.

- Ik ben erachter dat ik harder werk en dingen sneller afkrijg wanneer er een deadline is. Ik werk wel vaak een beetje op het laatste moment, maar het komt wel af. Ook werkt een samenwerking motiverend. Ik loop liever voor als iemand afhankelijk is van mij dan wanneer ik iets voor mezelf moet doen.

- Ik heb gemerkt dat ik wanneer bij een samenwerking niet duidelijk vast staat wie beslissingen neemt, of wanneer ik niet zeker ben van een goede uitkomst, ik graag de touwtjes in handen heb. Ik wil dan de eindredactie doen, om zeker te zijn van een goed eindresultaat.

Hoe ga ik om met sterke en zwakke punten?

- De beste manier om achter mijn sterke punten te komen is feedback vragen van mensen. Ik doe dit door gewoon naar de les te gaan waar docenten automatisch goede en slechte punten opmerken. Maar ik doe dit ook door dingen op internet te zetten en te kijken wat mensen daar van mijn werk vinden.

- Zwakke punten vind ik makkelijker om zelf te vinden. Maar anderen kunnen ook vertellen wat ze goed en wat ze slecht vinden.

- Ik probeer zoveel mogelijk te doen aan mijn zwakke punten. Ik probeer altijd een beetje voor te lopen zodat ik niet alles op het laatste moment moet doen, het lukt niet altijd, maar dat is ook niet altijd mijn schuld.

- Een ander punt is dat ik soms te snel tevreden ben, omdat ik het eigenlijk zat ben om weer met hetzelfde bezig te zijn. Ik heb het gevoel dat ik hier al aardig vorderingen in maak. Ik vind het minder erg om telkens maar weer te verbeteren en te verbeteren. Omdat ik in mijn achterhoofd houd dat het eindresultaat waarschijnlijk veel beter wordt.

Dat waren dus de eerste drie periodes van animatie. Bedankt voor het lezen, lieve bloglezertjes en misschien tot over weer negen maanden!

Hou Doe

Het zit er bijna op

2008-06-04T14:00:00.000-07:00

Alweer een periode achter de rug, athans bijna. Alleen het eindassesment staat nog voor de deur. Het was niet zomaar een periode een hele andere periode dan anders. In tegenstelling tot de periodes en opdrachten hiervoor stond samenwerking nu centraal. En dat liep allemaal best goed.

Ik zal eerst even mijn nieuwe cijfers tot nu toe opsommen, daarna de zal ik verslag doen over de vierde periode per vak, vervolgens zal ik nog even een conclusie-achtige samenvatting geven over het propedeusejaar: eerste periodes, studiekeuze, verwachtingen.

Cijfers
Onderzoek van Anne Putte: 7
Eindproject van Thé van Bergen: samenwerking 8, mijn eigen deel 7
Beeld en Techniek van Paul Moggre: 7
Kunstgeschiedenis: 6

Onderzoek
Dit vak liep in het begin niet zo lekker. Dit kwam volgens mij niet omdat het een slecht vak was, niet omdat ik mijn best niet deed, maar omdat de lerares niet erg goed uit kon leggen wat nou precies de opdracht was. Ze kon wel heel goed uitleggen wat de opdracht zou kunnen zijn, maar ik heb graag duidelijkheid. De eerste vier lessen veranderde ze ook telkens van standpunt wat volgens haar de opdracht was. Uiteindelijk kwam alles toch wel weer op genoeg pootjes terecht. Ik ben ook niet geheel ontevreden over het onderzoek dat ik en Ruth gedaan hebben. Onze onderzoeksvraag was: 'In hoeverre worden kinderen die het stedelijk labyrinth leren kennen beïnvloed door de stedelijke omgeving' We zijn heel breda door geweest en hebben veel foto's gemaakt. Ik heb bij dit vak zeker dingen geleerd, maar ik heb het idee dat deze leermomenten niet echt het idee achter het vak steunen. Ik heb geleerd dat, wanneer docenten je niet liggen, dit geen invloed hoeft te hebben op de kwaliteit van het resultaat. Ik vind dat ik een behoorlijk resultaat heb neergezet ondanks de slechte start. Het eindresultaat had natuurlijk beter gekunt, maar dat kan altijd.

Eindproject
Het eindproject was leuk om te doen. Ik werd ingedeeld in een groepje van vier mensen. Ik, Anne, Fleur en Ruth. We kregen de Pasbaan toegewezen. Meteen de eerste dag vonden we oude koeienschedels en enkele andere botten van koeien. Dit was meteen een schot in de roos. Veel betere insteken voor een eindproject kregen we later ook niet. Ons groepje kwam elke week naar de les en maakte daar afspraken voor de les daarna of tussendoor. Tussendoor maakten we foto's, tekeningen, zochten we informatie, en andere dingen. In het begin waren we heel erg gefocust op de schedels, later deden we pogingen om de buurtbewoners te benaderen. van de tientallen adressen, wilde vrijwel niemand ons te woord staan. Omdat we vastliepen op de buurtbewoners en omdat we er duidelijk achter de oorsprong van de schedels konden komen liepen we eigenlijk een beetje vast in ons onderzoek. Omdat de tijd door bleef tikken en het tijd werd om een onderwerp te kiezen, bedachten we ons dat de zoektocht zelf het onderwerp werd. Ruth en ik zouden een filmpje animeren over de zoektocht waarbij we gebruik maakten van foto's van Anne en Fleur. Anne en Fleur zouden zelf een eigen fotoserie maken. De eindanimatie zal ik later op mijn blog plaatsen. Wat ik heb geleerd van dit vak is vooral dat samenwerking tot goede dingen kan leiden omdat iedereen gespecialiseerd is in verschillende dingen. Ik had nooit aan een animatie gezeten met foto's daarin als ik niet was gaan samenwerken. Door samenwerking ga je uitdagingen aan die je daarvoor nooit zou doen. In het begin had ik het idee dat ik in mijn eentje meer mijn ding kon doen omdat ik dan alle touwtjes in handen had. Nu bedachten we samen een opdracht. Ik kon toch nog steeds mijn ding doen omdat ik binnen deze opdracht toch mijn eigen touwtjes in handen kreeg.

Beeld en Techniek
Ik vond deze lessen leuk en leerzaam. Veel technische tips gekregen, en meegekregen van andere studenten. Het was leuk om te zien wat andere animators maakten. Ik heb daar ook veel van geleerd en inspiratie opgedaan. Ik vond ook de gang van zaken in de les goed geregeld. Filmpjes kijken om inspiratie en ideeën op te doen, en vervolgens een opdracht krijgen die daar mee te maken heeft. Ik vond de opdrachten leuk, waarschijnlijk omdat ze vrij waren, maar niet te vrij. In het begin was ik vooral geneigd om wat truukjes toe te passen met flash. maar de laatste lessen ben ik bezig geweest met een traditioneel getekende animatie en dat beviel me goed. Ik heb dan ook geleerd dat het goed is om nieuwe dingen uit te proberen en niet te veel te blijven hangen in bepaalde manieren of gedachtes.

Eerste drie periodes
De eerste periode was voor mij vooral een periode van wennen. Ik moest wennen aan de gang van zaken op deze school. Ik was vanaf de tweede periode al aardig gewend aan deze gang van zaken. Vooral in de eerste periodes heb ik dingen gedaan die ik nog nooit gedaan had en nooit vanuit mezelf zou doen. Bij 2D leerde ik 'echt' kijken naar dingen, gebeurtenissen, plekken en dergelijke. Ik leerde kijkend natekenen, zonder met je hersenen te veel in te vullen, waardoor het beeld veel realistischer over komt. Ook heb ik geleerd om met verf en kleur om te gaan. Bij 3D heb ik geleerd dat veel experimenteren handig is. Als je veel dingen probeert kun je veel verschillende kanten op en de beste kant uitkiezen. Bij serieel beeld heb ik veel geleerd over de toeschouwer. Soms snapt de de toeschouwer al veel meer dan ik verwachte, en soms juist helemaal niet. Bij beeld en concept heb ik geleerd hoe je met hele vrije opdrachten om moet gaan, al was ik er geen ster in. Ik ben dan ook niet geknipt voor hele vrije opdrachten, maar ik kan er nu beter mee omgaan dan aan het begin van het school jaar.

Studiekeuze
Ik sta nogsteeds achter de studierichting die ik vanaf het begin van het jaar heb gekozen: Animatie. Aan het begin van de studie wist ik nog niet echt wat ik wilde, en had ik animatie gewoon gekozen omdat het wel leuk klonk, nu ik er wat meer in heb verdiept en de laatste periode heb meegemaakt, heb ik er enorm zin in om deze studiekeuze te maken. Animatie is gewoon een geweldig medium en het lijkt me enorm leuk om hiermee verder te gaan. Ik hou enorm van tekenen, veel tekenen. En ik weet van mezelf dat geluid me ook goed ligt. Dat is altijd handig te gebruiken bij animatie. Ik heb er echt zin in om nog meer technieken en aanpakken te leren bij animatie. Ik ben ook blij dat ik de laatste periode ook positieve reacties heb gekregen wat betreft animatie.

Verwachting
Ik hoop veel te leren bij animatie, bijvoorbeeld technieken, en het goed leren verhaaltjes vertellen. Ik weet niet welke richting ik uiteindelijk op wil. Ik vind onafhankelijk animaties maken wel leuk, maar ben ook helemaal niet vies van werken in opdracht. Ik wil in ieder geval mijn eigen ei er in kwijt, mijn eigen verhaaltjes kunnen vertellen, mijn eigen stijl gebruiken en nieuwe stijlen aanleren. Ik heb nu ook nog geen voorkeur voor bepaalde soorten animatie, tot nu toe lijken alle soorten animatie mij leuk: traditioneel 2D computer 2D kleianimatie computer 3D, het lijkt me heel leuk om te proberen en er in verder te gaan.

periode 2 en 3

2008-04-04T07:34:00.000-07:00

Ik denk dat het maar eens tijd wordt voor een nieuwe blog. Want één blog lijkt me wat weinig voor drie periodes en een berlijnexcursie achter de rug. Over de eerste periode heb ik alles al neergezet, dus ik behandel nu alleen per vak de 2e en 3e periode. En ik schrijf even een minibeetje over de excursie. Maar ik begin even met een overzichtje van mijn cijfers tot nu toe.

Cijferlijst

periode 1
2d beeldonderzoek: 7
3d beeldonderzoek: 6
beeld en concept: 6
serieel beeld: 6

periode 2
2d beeldonderzoek: 7
3d beeldonderzoek: 6
beeld en concept: 6
serieel beeld: 9

periode 3 (media 1)
2d beeldonderzoek: 8
beeld en concept: 7
serieel beeld: 8

2d Beeldonderzoek

periode 2

de opdracht was om een bepaalde plek in de ochtend, middag, avond en nacht af te beelden en daarbij verbeelding gebruiken. Ik heb de blek gekozen waar ik gemiddeld zo'n 8 uur per week ben, de treincoupé. Het was leuk om nu eindelijk met verf en kleur te werken. Ik heb behoorlijk wat onderzoek gedaan, met verschillende materialen, maar vooral met verf. Achteraf had ik misschien niet zo moeten blijven hangen bij verf, maar meer risico met andere materialen had moeten durven nemen.
- - -

periode 3

Deze periode moesten we de dagelijkse gang van zaken vastleggen in 8 momenten. En daarnaast 8 visuele incidenten uit deze momenten onder de loop nemen. Hierbij heb ik een heleboel geprobeerd met verf, maar ook met andere materialen en verschillende combinaties gemaakt. Zo heb ik bijvoorbeeld zilverfolie, karton, plastic zakken, verpakkingen en dergelijke verwerkt in schilderijen. Ik heb me deze periode helemaal uitgeleefd en heb heel veel gemaakt. Het natekenen van klasgenoten was ook onderdeel van deze periode. Dit vond ik ook heel prettig. Het was een tijdje geleden dat ik modellen had getekend, en het lukte me nu veel beter dan toen. Waarschijnlijk mede door de leren kijken naar dingen bij 2d in de eerste periode. Ik heb één van die modellen gebruikt in een houtskooltekening. Uiteindelijk had ik 9 eindwerken in plaats van 8 en de visuele incidentjes zijn ook gelukt. Het tekenen van visuele incidentjes lijkt niet heel erg interessant, maar ik ben erachter gekomen dat je door opdrachten als deze op een andere manier leert kijken. Je ziet niet meer een rode stoel op de vloer, maar een roodachtige vorm met een gekke weerspiegeling en donkere en lichte tinten erin en wat gekke rafels aan de onderkant die juist mooi zijn. Ik vind het jammer dat we waarschijnlijk niet meer 2d lessen zoals deze krijgen, want het beviel me enorm.

3d Beeldonderzoek

periode 2
Hier moesten we een theatraal menselijk meubel maken. Ik vond het vanaf het begin meteen al een leuke opdracht en heb voor deze opdracht een heleboel schetsen gemaakt. Misschien wel te veel, want het duurde even voordat ik uiteindelijk echt iets in het groot aan durfte te pakken. De meeste schetsen die ik maken waren ook cartoonachtig en onuitvoerbaar, maar wel leuk om te maken. Omdat ik maar bleef schetsen en nog niet echt iets in 3d had, ging ik gewoon maar een beetje dingen proberen met bestaande meubels. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn hele deur ingepakt, mijn bureaustoel enorm vergroot, de toilet een beetje enger gemaakt, een pianokruk enorm verhoogd en monstervoeten gegeven. Met die kruk ben ik uiteindelijk doorgegaan. Ik heb er uiteindelijk een gierige kruk van gemaakt, een kruk die aan de bovenkant opengeknipt was in de vorm van grijpende handen en daaronder een laag met munten. Ik heb hem ook enorm toegetakeld om het iets ouder, versletener en gebruikt te laten lijken. Dit was leuk om te doen. Ik kreeg wel als tip mee dat ik meer in 3d moest denken en niet moest blijven hangen bij onuitvoerbare schetsen die buiten de cartoonwereld niet zouden kunnen bestaan.

Beeld en Concept

periode 2
We moesten in deze periode uit een paar krantenartikelen, krantenkoppen en voorbeelden iets kiezen. Vervolgens moesten we er dingen bijzoeken die er bij pasten of iets er mee te maken hadden of gewoon iets waar je zin in had. Daarna moesten we analyseren wat we hadden en kijken of we er een inhoudelijk standpunt uit konden vissen en vervolgens daar weer nieuwe dingen bij zoeken en weer analyseren om uiteindelijk tot een concept te komen. Ik had het krantenkopje: 'verzinsels of de waarheid' gekozen. Ik kon er echter daarna maar weinig dingen bijzoeken en wist ook niet precies hoe ik zoeken moest. Ik had wel een boel dingen opgeschreven en foto's gezocht en gemaakt, en krantenartikelen bij het thema gezocht, maar om een of andere reden raakte ik nou niet heel erg enthousiast. En het duurde zelfs langer dan de eerste periode voordat ik echt in de opdracht zat. Doordat het een hele vrije opdracht was, bleef ik te veel hangen zonder echte ideeën te krijgen. Uiteindelijk ben ik maar doorgegaan met het thema 'nep en echt'. pas na een aantal weken zat ik een beetje in de opdracht. Ik heb wat geprobeerd met een bril en verschillende filters waardoor je verschillende dingen op eenzelfde a4tje zag, en wat met het verwarren van de digitale en de echte wereld. Het eindding dat ik gemaakt heb was een gameboy waarbij het venster een gat was. Je keek in plaats van naar een scherm door de gameboy heen. Waar je een digitale wereld verwacht zie je een echte wereld. Je ziet het spel waar het eigenlijk allemaal echt om gaat: het echte leven. De beste graphics, levensecht en verrassend. Met het eindding was ik opzich wel tevreden, maar ik had liever gehad dat de weg er naartoe iets vlotter verlopen was. Ik moest sneller tot beeld komen. Dat wil ik ook wel, maar ik denk toch dat het een soort rem is die er voor zorgt dat ik bij hele vrije opdrachten juist geremd wordt bij het bedenken van ideeën.
- - -

periode 3
We moesten iets doen met een boom, en niet zo maar een boom, nee, een oude monumentale boom. Ik heb een tijdje lopen zoeken en kwam uiteindelijk in Leiden terecht. Ik kwam terecht bij een oude grote rode eik naast de Burght van Leiden. Met in mijn hoofd dat ik sneller tot beeld moest komen ben ik meteen heel veel tekeningen gaan maken van de boom. Ik ben een aantal keer een tijd gaan zitten bij de burght en heb daar de boom getekend. Ik vond de sfeer rond de boom wel prettig. Het was heel stilletjes, en ik genoot van de rust die er heerste. En dat terwijl De boom feitelijk precies in het midden van het centrum van Leiden staat. Uiteindelijk wilde ik iets doen om die rust uit te drukken in een tekening of animatie. Ik koos ervoor om het in een animatie te doen. Ik wilde vanuit 3 personen vertellen hoe ze de drukte van de stad ontvluchten door een bezoekje aan de monumentale boom te brengen. De animatie zou bestaan uit een heleboel tekeningen die met flash in elkaar gebreid zouden worden tot een animatie. Toen ik alle tekeningen gemaakt had en was begonnen met het echte animeren kwam ik erachter dat ik iets te veel hooi op mijn vork had genomen, ik besloot om mijn concept te beperken tot één figuur die tot rust komt bij de boom. Dit heb ik uiteindelijk gemaakt. Tijdens de lessen heb ik echter maar weinig laten zien. Dit komt vooral omdat ik de laatste paar lessen vooral druk bezig was met het maken van de tekeningen en qua animatie nog niet heel veel te zien was. Hierdoor kon Dominique en de rest van de klas nauwelijks kritiek of commentaar leveren op het geen dat ik zou maken. Misschien zou mijn animatie nog beter geweest zijn als dit wel was gebeurd. Ik vond het heel leuk om te doen. En ik was sneller op ideeën gekomen dan de beeld en concept in de vorige periodes. Ik denk dat dat komt omdat de opdracht een stuk gerichter was en ik minder verdwaalde in de enorme vrijheid zoals daarvoor. Ook de aanwijzingen die dominique gaf aan andere klasgenoten kon ik goed op mijzelf betrekken en daar heb ik ook van geprofiteerd.

Serieel Beeld

periode 2
We moesten een filmpje maken met behulp van ingredienten uit het keukenkastje. Ik had meteen veel ideeën, maar ben begonnen met het expirimenteren met de materialen. bij een van de proefjes zat een met vlokken getekende boterham en deze waren door de oven gesmolten aan het papier vast. Tegen het licht in zorgde het uit de vlokken getrokken vet voor een lichtere rand om de vlokken heen. Uiteindelijk heb ik een groot gedeelte van mijn kerstvakantie besteed aan het maken van drie stopmotion animaties. twee met vlokken en hagelslag en één met kaneel. Van te voren had ik al een heleboel oefeningetjes en probeerseltjes gedaan om te kijken hoe stopmotion nou precies werkte. Ik vondt het allemaal keigaaf om te doen.

- - -
periode 3
We moesten een gedicht meenemen en het thema van het gedicht uit het gedicht halen. We moesten de idee van het gedicht zelf loskloppelen. En de idee in een filmpje naar voren laten komen. Ik kwam met 'Een kraai bij Siena' aanzetten. Mijn thema was het bereiken van dingen die je eigenlijk niet hoort te bereiken, maar door wilskracht toch weet te bereiken. Ik begon met het achter elkaar monteren van foto's om daarmee een bepaalde sfeer te creëren. Het was de bedoeling dat deze sfeer het thema vanzelf met zich meenam en uiteindelijk goed bij de toeschouwer overkwam. Dit was niet helemaal het geval. Omdat het me niet lukte om met bestaande beelden mijn onderwerp duidelijk te maken, leek het me handig om met eigen beeld te komen. Ik probeerde eerst zelf foto's te maken, maar dat werd helemaal niks. Vervolgens ben ik gaan tekenen en heb met de potloodtekeningen een korte animatie gemaakt. Het vertelt mijn zware thema op een hele luchtige manier. Ik had misschien wat meer door kunnen gaan met de bestaande beelden, maar over het algemeen ben ik niet geheel ontevreden over wat deze opdracht heeft opgeleverd.

Berlijn

Ik vond berlijn een hele interessante stad. Er heerste een bepaalde sfeer die ik nog in geen andere stad ben tegengekomen. Je ziet dingen van het verleden: de bekende. of eigenlijk beruchte, berlijnse muur en andere dingen die de scheiding tussen oost en west duidelijk maken. Maar tegelijkertijd zie je in heel berlijn een bepaalde beweging die vernieuwing wil. De hoeveelheid kunst is ook erg opvallend. Het was trouwens ook heel gezellig. Drie dagen in berlijn was echter veel te kort om genoeg te zien. Berlijn is te groot in letterlijke zin, maar ook op historisch gebied, om in drie dagen te bezoeken.

Bezocht:

- Joods Museum
- Egyptisch Museum
- Film museum
- Kino
- Branderburger Tor
- Fernsehturm
- Potsdamer Platz
- Alexander Platz
- Charlies Checkpoint
- Tierpark Berlin
- Gedenkstätte in der Bernauer Straße
- Topographie des Terrors

Eerste blog

2007-11-08T05:17:00.000-08:00

Het heeft een tijdje geduurd, maar ik vind het maar eens tijd om mijn eerste blogje te schrijven. Ik heb even wat in te halen dus ik begin bij mijn begin bij St. Joost en eindig bij nu, einde van de 1e periode.

INTRODUCTIE

Ik begin met de introductie. Ondanks het feit dat ik de introductie niet spetterend veel vond voorstellen, heb ik me er wel vermaakt. We moesten door middel van een tegenstelling het centrum van Breda uitbeelden. Dit hebben we gedaan met de tegenstelling 'blind - zien' De gedachte erachter was dat sommige dingen heel erg aanwezig zijn en bekeken worden terwijl andere kleine details vaak vergeten worden terwijl deze soms net zo belangrijk of nog wel belangrijker kunnen zijn. Dit hebben we uitgebeeld met een serie van vijf foto's

Beeld en Concept

Het vak beeld en concept vond ik in het begin enorm moeilijk, omdat ik de opdracht niet begreep. De derde week kreeg ik pas door dat het begrijpen van de opdracht onmogelijk was, omdat je deze zelf moet maken. Ik kreeg er toen steeds meer zin in. Ik wilde een huis maken, ons huis, waarin duidelijk te zien was dat elke kamer een eigen geluid of instrument had. Na een kermisachtige voorstelling en een mislukte poging tot het uitdrukken van geluid in beeld, ben ik een huis gaan maken die uit aparte gescheiden kamers bestond waarbij er muziek te horen was, bij een wisseling van het gebruikte instrument wisselde de lichten in de kamers van het huis ook. Helaas is het aspect van de lichtjes door mijn gebrek aan technische vaardigheden niet tot stand gekomen.

2D Beeldonderzoek

Het vak 2D beeldonderzoek was erg leuk om te doen deze periode. Ik houd er namelijk van om te tekenen. Ik ben erachter gekomen dat ik teveel met mijn schetsmatige maniertjes bezig ben. Ik blijf hangen in de manier van tekenen en dat moet ik niet hebben. Dit is tijdens deze periode aanzienlijk verbeterd, maar kan nog veel beter. Ik ben ook tot de conclusie gekomen dat ik tijdens de lessen beter teken dan thuis. Dit komt waarschijnlijk doordat ik thuis sneller denk dat het goed is dan tijdens de les, met een kritische leraar in de buurt. Ik heb tijdens het tekenen een aantal momenten gehad dat ik achteraf dacht, 'wouw, heb ik dat getekend?'. Dat is altijd leuk.

3D beeldonderzoek

Wat bij de andere lessen wel duidelijk naar voren kwam: 'het proces is belangrijker dan het resultaat', kwam bij 3D beeldonderzoek minder duidelijk naarvoren. Ik vond het leuk om in het begin een beetje te rotzooien en expirimenteren met materialen, met de eindresultaten ben ik wat minder blij. Ik zal proberen volgende periode er meer tijd in te steken, dit zal het geheel veel leuker en interessanter maken.

Serieel beeld

Ik weet nog niet helemaal zeker welke richting ik ga kiezen, maar ik neig telkens meer naar mijn eerste keus: 'Animatie'. Het vak serieel beeld ligt daar natuurlijk het dichtst bij. Het is dan ook niet zo gek dat ik dit vak erg leuk vond. Vooral het luisteren naar muziek en vervolgens beelden opschrijven die in je opkomen vond ik een hele interessante opdracht. De vervolgopdracht van het maken van een droom-achtig onsamenhangend maar interessant en spannend filmpje was interessant omdat dat een hele andere insteek was dan wat ik gewend was.